تبليغاتX
افلاک <body>
88/04/04

کشف بزرگترین سیاهچاله

به گزارش خبرگزاری مهر، اندازه گیریهای جدید نشان می دهد که این سیاه چاله جدید دو تا سه برابر سنگین تر از آن چیزی است که تاکنون تصور می شد.
ستاره شناسان دانشگاه تکزاس در آستین و موسسه ماکس پلانک آلمان نشان دادند جرم این سیاه چاله که در قلب کهکشان عظیم M۸۷ قرار دارد ۴/۶ میلیارد برابر جرم خورشید است.
این اندازه گیریهای جدید نشان می دهند که سیاه چاله های دیگری که در کهکشانهای نزدیک به کهکشان راه شیری قرار دارند نیز می توانند سنگین تر از اندازه هایی باشند که در حال حاضر دانشمندان از آنها آگاهند. همچنین این اطلاعات می تواند به ستاره شناسان در حل معمای بزرگ چگونگی توسعه کهکشانها کمک کند.
نتایج ین کشف که در دویست و چهاردهمین اجلاس سالانه انجمن ستاره شناسی آمریکا مطرح شده است می تواند برای درک بهتر ارتباط میان کهکشانها با سیاه چاله ها مفید باشد.
این دانشمندان در این خصوص اظهار داشتند: "اگر شما جرم یک سیاه چاله را تغییر دهید می توانید چگونگی ارتباط میان سیاه چاله با کهکشان را هم تغییر دهید."
براساس گزارش سایت space.com، کهکشان M۸۷ در فاصله ۵۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد. M۸۷ از اولین کهکشانهایی است که احتمال وجود یک سیاه چاله در مرکز آنها به اثبات رسیده است. 
این کشف با کمک تلسکوپ VLT رصدخانه اروپایی نیمکره جنوبی در شیلی و تلسکوپ جمینی در هاوایی انجام شده است.

منبع: خبرگزاری مهر

                                                                                                                                          


| فهیمه |




88/03/30

کشف ستارگان نوزاد در مرکز راه شیری

پایگاه خبری ماهنامه نجوم

ستاره شناسان با کمک تلسکوپ فضایی اسپیتزر موفق شدند ستارگان تازه متولد شده ای

 را در مرکز کهکشان راه شیری شناسایی کنند.

 

دانشمندان موسسه علوم سیارات فراخورشیدی ناسا در برنامه تحقیقاتی خود توانستند

 در قلب کهکشان مارپیچ راه شیری مجموعه ای آشفته از ستارگان، گرد و غبار، گاز و یک

سیاه چاله بسیار بزرگ را شکار کنند.

این محققان با استفاده از رصدهای تلسکوپ فضایی اسپیتزر نشان دادند که شرایط مرکز

 این کهکشان بسیار آشفته است و بادهای ستاره ای بسیار پر قدرت و شوکهای موجی قوی

 این منطقه را احاطه کرده اند.

Image 

ستاره شناسان دریافتند که ستاره ها می توانند در این مکان آشفته و پر هرج و مرج شکل

 گیرند و متولد شوند

این دانشمندان در این خصوص اظهار داشتند: "این ستاره ها شبیه به سوزنهایی در یک کومه

 کاه هستند. هیچ راهی برای رصد آنها با استفاده از نور مرئی وجود ندارد چرا که گرد و غبار زیاد

 این منطقه از راه شیری مانع عبور نور می شود. به همین منظور ما از دستگاههای فروسرخ

 تلسکوپ فضایی اسپیتزر استفاده کردیم."

هسته کهکشان راه شیری یک منطقه اسرارآمیز در فاصله حدود 600 سال نوری از زمین است

. در این هسته در حدود 10 درصد از تمام گازهای موجود در کهکشان راه شیری جمع شده اند.

در تحقیقات اخیر، این دانشمندان موفق شدند بیش از 100 جسم ستاره ای بسیار جوان را

 شناسایی کنند که جوانترین آنها در حدود کمتر از یک میلیون سال سن دارد.  

 

 


| فهیمه |




88/03/24

کشف یک توده ابر با طعم تمشک!

                         

 

ستاره شناسان آلمانی توده ابری از گرد و غبار ستاره ای را در کهکشان راه شیری کشف کرده اند که بو و

 طعم میوه جنگلی تمشک را دارد. به گزارش مهر، گروهی از پژوهشگران مرکز رادیو ستاره شناسی

موسسه ماکس پلانک آلمان پس از سالها تحقیقات بر روی توده های ابری ذرات گرد و غبار کهکشان راه

شیری با هدف کشف مولکولهای پیچیده توانا در دادن حیات، توده ابری را با شناسه Sagittarius B2

 کشف کردند که محتوی ماده شیمیایی "اتیل ستونی" است که طعم و رایحه میوه تمشک را دارد. برپایه

 گزارش ساینس دیلی، این ستاره شناسان با استفاده از رادیو تلسکوپ "موسسه رادیو ستاره

 شناسی میلیمتریک" در اسپانیا موفق شدند تشعشعات الکترومغناطیسی گسیل شده از سنگین ترین

 منطقه توده ابری Sagittarius B2 را تجزیه کنند. این منطقه سنگین در اطراف ستاره ای که به تازگی

متولد شده است می چرخد. نتایج این تجزیه ها نشان داد که این توده ابری محتوی ماده "اتیل ستونی"

 است. این ماده یک ترکیب آلی تشکیل شده از کربن، اکسیژن و هیدروژن است. این سه عنصر در

تشکیل اسیدهای آمینه شرکت دارند. این توده ابری همچنین محتوی ماده کشنده ای با عنوان "ان-

پروپیل سیانید" است. به گفته این محققان، تاکنون این دو ماده هرگز در فضا پیدا نشده بودند.

منبع:سایت سیمرغ


| فهیمه |




88/02/27

اولین راهپیمایی خدمه آتلانتیس انجام شد

احسان مهرجو   
منبع   

عصر امروز (حدود 16:30 به وقت تهران) اولین راهپیمایی فضایی خدمه

 آتلانتیس با موفقیت انجام شد.

«جان گرونسفلد»(John Grunsfeld) و «درو فوستل» (Drew Feustel)،

 دو تن از متخصصان چهارمین ماموریت تعمیر هابل ، حدود ساعت 16:30

 عصر امروز اولین راهپیمایی فضایی خود را آغار کردند.

 Image

آنها در این ماموریت 6.5 ساعته دوربین سیاره ای گسترده میدان تلسکوپ

 هابل را با یک دوربین گسترده میدان دیگر تعویض کردند. دوربین جدید به

هابل این امکان را می دهد تا تصاویری بزرگ مقیاس و با جزئیات بیشتر

و شفاف تر را در گستره ای از رنگها تهیه کند.

آخرین وظیفه آنها در این ماموریت نصب یک قفل مرکزی به منظور سریعتر

 باز و بسته شدن درهای تلسکوپ هابل است.


| فهیمه |




88/02/21

ماه برای همه...

نوشته :احسان مهرجو   
   

سال 2009 یادآور چهارصدمین سالگرد نخستین استفاده گالیله از تلسکوپ

و چهلمین سالگرد آپولو11 است. کمیته سال جهانی نجوم در کشور مالت

 در نظر دارد ...

 

سال 2009 یادآور چهارصدمین سالگرد نخستین استفاده از یک تلسکوپ

نجومی توسط گالیلیو گالیله و چهلمین سالگرد آپولو11، نخستین

ماه نشین، است. کمیته سال جهانی نجوم در کشور مالت در نظر دارد

 تا این دو مناسبت را با اجرای پروژه ای به نام "ماه برای همه" جشن بگیرد.

                                                                                    

 Image

این پروژه در نظر دارد تا با مشارکت چندین کشور از سراسر جهان و پیروی

 از اهداف سال جهانی نجوم، تصویری جدید از ماه به روش آپولو11 تهیه کنند.

 آنها با شعار "صلح برای همه" قصد دارند تا نجوم را به میان مردم آورده و

باعث افزایش علاقه مردم به علم شوند.

Image 

از کشورهای علاقه مند درخواست می شود با رصدخانۀ آپولن

(Apolen observatory) تماس بگیرند تا یکی از خانه های شماره

 گذاری شده

 در تصویر بالا به آنها اختصاص یابد. هر کشوری که ثبت نام کند باید

 در یکی از

روزهای شنبه 19 اردیبهشت/9 می یا یکشنبه 17 خرداد/7 ژوئن و

در حالیکه

 ماه در وضعیت بدر است از آن عکسبرداری کند. همۀ این تصاویر از

طریق ایمیل

 (یا ارسال به صورت CD) برای آقای لئونارد الول مرکر (Leonard Ellul Mercer)

در رصدخانه آپولن̗ مالت ارسال می شوند تا در مجموعه ای از تمام

تصاویر تهیه شود.

در آخر، مجموعۀ نهایی از تصاویر ماه به عنوان همکاری بین کشورهای

 مختلف،

 در سراسر جهان پخش می شود.

آدرس الکترونیکی آقای آقای لئونارد الول مرکر : lellulmercer@gmail.com 

 This email address is

being protected from spam bots,

you need Javascript enabled to view it

آدرس پستی:  Bellina, Old Railway Track, Attard ATD 1231, Malta (EU)


| فهیمه |




88/01/23

آخرین پست ماده تاریک(جمع بندی نهایی)

 

 

     از جمله جالب ترین موادی که دانشمندان علم نجوم و اختر فیزیک ، به دنبال کشف ماهیت آن هستند ، ماده ی تاریک است . به جرأت می توان گفت که ماده تاریک جز ناشناخته ترین اجرام کائنات محسوب می شود .اولین بار نظریه وجود جرمی ، به عنوان ماده تاریک ، توسط فریتز زویکی ارائه شد . زویکی از آن دست دانشمندانی بود که مدام در حال انجام محاسباتند . وی بر روی نظریه سرعت کهکشان ها کار می کرد که متوجه شد چیزی موجب ایجاد اشتباه در محاسبات وی می شود.در اینجا بود که برای اولین بار به ماده تاریک فکر کرد. با توجه به خواصی که او برای ماده تاریک پیش بینی کرده بود تمام اشتباهات وی در محاسباتش، پوشش می یافت . گرچه بعد ها بسیاری از آن ها رد شدند .  

 

احتمالا بسیاری از شما می خواهید بدانید که این جرم چیست و از چه موادی تشکیل یافته است.منظور از ماده تاريک در اخترفيزيک و کيهانشناسي، نوعي ماده فرضي است که ترکيب آن مشخص نيست و از خود نيز آن اندازه امواج الکترو مغناطیس بازتاب نمي کند که بتوان مستقيم آن را مشاهده کرد، اما با توجه به اثر گرانشي آن روي ماده مرئي مي توان به وجودش پي برد. طبق رصد های انجام شده ، ماده تاریک تشکیل دهنده بخش زیادی از جهان قابل مشاهده است . جرم ماده تاريک موجود در جهان از جرم ماده «مرئي» بسيار بيشتر است. تنها حدود 4 درصد از کل چگالي انرژي موجود در جهان را مستقيم مي توان مشاهده کرد (با توجه به اثرهاي گرانشي آن). گمان مي رود بیست و دو درصد از جهان از ماده تاريک و هفتاد و چهاردرصد باقي مانده نيز از انرژي تاريک تشکيل شده باشد که در تمام فضا نفوذ کرده است.

 

   تعیین ماهیت این جرم یکی از مهمترین مسأله های فیزیک کوانتوم و کیهانشناسی نوین است . زیرا گفته می شود که این ماده در تشکیل ساختار و تکامل کهکشان ها نقش مهمی را ایفا می کنند . نظریات زیادی در مورد مواد تشکیل دهنده این جرم ارائه شدهاست ، البته باید متذکر شویم که کلیه آن ها تنها در حد یک نظریه هستند .

 

نظریه اول: ماده تاريك ممكن است از چيزهاي معمولي مثل جنس سيارات تشكيل شده باشد ، اما اين نظريه چندين مشكل دارد. به همین دلیل یک نظریه ناموفق محسوب می شود .

نظریه دوم: ستارگان تاريك - ژوپيترها، كوتوبه هاي قهوه اي، كوتوله هاي سفيد
ماده معمول ديگري كه مي تواند تشكيل دهنده ماده تاريك باشد ستارگاني هستند كه جرم كافي براي سوختن و درخشان شدن ندارند؛ البته این نظریه تا کنون بسیار موفق بوده است .

نظریه سوم: ماده عجيب

اين ماده آنقدر ها هم عجيب نيست فقط ماده اي است كه الكترون، نوترون و پروتون ندارد. بسياري از چنين ذرات شناخته شده اند و چند مورد از آن ها در حد تئوري هستند تا بتوان مشكل ماده تاريك را حل كرد. این نظریه تا کنون موافقان زیادی نیز داشته است .

نظریه چهارم: نوترينو ها

نوترينو ها ذرات بدون جرمي هستند كه وجودشان ثابت شده و لي دلايلي وجود دارد كه نشان داده گاهي اوقات جرم بسيار كوچكي دارند. در عالم مقدار بسيار زيادي از اين ذرات وجود دارد، با اين حال حتي يك جرم بسيار كوچك هم براي کشف معمای ماده تاريك پر اهميت است.

اخبار ماده تاریک:

بر اساس یافته های اخیر فیزیک دانان ، نسبت بین مقدار ماده تاریک و ماده معمولی برای شکل گیری حیات مناسب است . مقدار کل ماده تاریک حدودا پنج تا شش برابر ماده معمولی تخمین زده می شود. این تفاوت بسیار زیاد به نظر می رسد ، در حالیکه بنظر دانشمندان باید بیش از این نیز می بود! زیرا ماده تاریک در روندی کاملا جدا از روند تشکیل ماده تاریک شکل یافته است .


نخستين ردپاي ماده تاريك بر روي يك فيلم عكاسي شناسايي شد .

 

سرانجام پس از سال‌ها تلاش، ردپاي يكي از گريزان‌ترين ذرات تشكيل‌دهنده ماده تاريك فرار توسط يك دوربين و بر روي يك فيلم عكاسي شناسايي شد. اين ذره كه چگالي دارد و به لحاظ بار الكتريكي خنثي است، از خود اثري بر روي يك صفحه فتوگرافي بر جاي گذاشته است. طول عمر اين ماده با ذره بنيادي فرضي آكسيون (AXION) قابل مقايسه است.

 

به راستی ماده تاریک در دوران اولیه کیهان چه نقشی داشته است؟

 

 

 از آنجا که بخش وسیعی از عالم، از ماده تاریک تشکیل شده ،روشن است که این ماده اسرار آمیز در روند عالم تاثیر به سزایی دارد.

 


گروهی از محققین بر این عقیده اند که مواد چگال تشکیل دهنده ماده تاریک، با شکل گیری ستارگان تاریک نخستین ، مانع از ورود نسل اولیه ستارگان به مرحله "رشته اصلی" شده اند.ستارگان تاریک به جای سوختن هیدروژن ( همجوشی هسته ای)،با نابودی ماده تاریک گرم می شدند و به احتمال زیاد این ستارگان هنوز هم در گوشه ای از کیهان وجود دارند.

 


تنها چندین صد هزار سال پس از انفجار بزرگ با سرد شدن تدریجی کیهان، مواد اولیه از ابر های گاز یونیده ابر گرم جدا شدند و در اثر گرانش گرد هم آمدند و ستارگان نخستین را شکل دادند.اما این ستارگان با ستارگانی که ما امروز می بینیم تفاوت های عمده ای داشته اند.آنها به طور کلی از هیدروژن و هلیم تشکیل می شدند و پس از این که جرم شان بسیار زیادی می شد با انفجاری مهیب تبدیل به ابر نو اختر می گشتند. انفجار های ابر نواختری پی در پی و همجوشی هسته ای این دست از ستارگان، باعث ورود عناصر سنگین تری به کیهان می شد.

 


ماده تاریک در دوران اولیه کیهان، حکم فرما بوده است. این ماده اسرار آمیز با گرانش خود مواد موجود در کیهان را به دور هم جمع کرده و هاله ای آز آنها تشکیل می داده است.

 

 همچنان که ستارگان اولیه در درون هاله هایی از ماده تاریک در کنار هم گرد می آمدند، پروسه ای که از آن تحت عنوان سرد شدن مولکولی هیدروژن یاد می شود،به ،فروپاشی آنها به داخل ستارگان کمک می کرده. البته این ایده متداولی است که مورد پذیرش شمار زیادی از اخترشناسان می باشد.

 


اما عده ای از محققین ایالات متحده بر این عقیده اند که ماده تاریک صرفا به واسطه گرانشش تاثیر گذار نبوده ، و به طور عمیق تری در کیهان درگیر بوده است.نتایج تحقیقات این گروه تحت عنوان " ماده تاریک و ستارگان نخستین : فاز جدیدی از تکامل تدریجی ستاره ای" به چاپ رسیده است.

 


هنگامی که ریز ذرات ماده تاریک به هم فشرده می شوند،از بین می روند.ذارت در فرایند نابودی مقدار زیادی حرارات ایجاد کرده و باعث اختلال در مکانیزم پروسه سرد شدن مولکولی هیدروژن می شوند. همجوشی هسته ای هیدوژن می ایستد و فاز نوین ستاره ای "ستاره تاریک" آغاز می گردد.بدین ترتیب گوی های پرجرمی از هیدروژن و هلیوم به جای همجوشی هسته ای از نابودی ماده تاریک حاصل می آیند.

اگر این ستارگان به میزان کافی پایدار باشند، احتمال می رود شماری از آنها هنوز هم وجود داشته باشند.این بدان معنا است که جمعیت های ستارگان نخستین هیچگاه به مرحله "رشته اصلی" نرسیده اند و همچنان در پروسه توسعه نیافته نابودی ماده تاریک به سر می برند و به بیان دیگر عقب مانده اند.


همچنان که ماده تاریک در این فرایند به مصرف می رسد.مقادیر دیگری از ماده تاریک در سایر نقاط به عنوان جایگزین به سوی هاله جریان خواهند یافت تا هسته همچنان گرم بماند.بدین ترتیب همجوشی هسته ای هیدروژن همانند گذشته دیگر ادامه نخواهد یافت.


از طرف دیگر ممکن است ستارگان تاریک نتوانند برای مدت زیادی دوام بیاورند. همجوشی هسته ای مواد عادی ممکن است سرانجام فرایند نابودی ماده تاریک را مختل نماید.بنابر این سیر تکاملی این دست از ستارگان برای تبدیل شدن به یک ستاره عادی از حرکت نمی ایستد ، بلکه به تاخیر می افتد.

 


| فهیمه |




88/01/17

یافته های جدید در مورد ماده تاریک

اخترشناسان به تازگی شاهد پدیده یی بودند که پیش از این در پهنه کیهان سابقه نداشته است. رصدخانه پرتو ایکس چاندرای ناسا و تلسکوپ های نوری، هسته یی از ماده تاریک را آشکار ساخته اند که به شدت تهی از کهکشان ها است و ممکن است برای نظریه های موجود درباره رفتار ماده تاریک پرسش هایی را مطرح کند.




دکتر اندیشه مهدوی از دانشگاه ویکتوریای بریتیش کلمبیا می گوید؛ «این نتیجه ها درک ما از چگونگی ادغام شدن خوشه های کهکشانی را زیر سوال می برد، حتی ممکن است باعث شود در مورد ماهیت خود ماده تاریک بیشتر پژوهش کنیم.»
یک خوشه کهکشانی از سه بخش ساخته شده است؛ کهکشان هایی که دارای میلیاردها ستاره اند، گاز داغ بین کهکشان ها و ماده تاریک، ماده مرموز و ناشناخته یی است که سازنده بیشتر جرم کهکشان ها است و تنها از راه بررسی اثرهای گرانشی، می توان آن را آشکار ساخت . تلسکوپ های نوری می توانند نور ستارگان کهکشان ها را دریافت کنند و با استفاده از اثر ظریف ماده تاریک در خم کردن مسیر نور کهکشان های دوردست، مکان آن را پیدا کنند. تلسکوپ های پرتو ایکس همانند چاندرا نیز می تواند گازهایی را که دمای آن چند میلیون درجه سانتی گراد است آشکار کند.
یک نظریه فراگیر در مورد ماده تاریک می گوید که ماده تاریک و کهکشان ها، حتی طی یک برخورد شدید، مانند آنچه در نمونه خوشه گلوله (Bullet) مشاهده شد، باز هم باید با هم باشند. با این همه هنگامی که اطلاعات چاندرا از منظومه خوشه کهکشانی با نام «Abell۵۲» همراه با اطلاعات نوری حاصل از تلسکوپ کانادا، فرانسه و هاوایی و تلسکوپ سوبارو مستقر در کوه مائوناکی از این منظومه کهکشانی تلفیق شد، تصویر شگفت آوری به دست آ مد. در این تصویر هسته یی از جنس ماده تاریک پیدا شد که دارای گاز داغ نیز بود، اما در آن از کهکشان های درخشان خبری نبود. دکتر هندریک هوکستر (که وی هم از دانشگاه ویکتوریاست) می گوید؛ «هنگامی که به این تصویر نگاه می کنیم، این گونه به نظر می رسد که انگار کهکشان ها را از هسته چگال ماده تاریک کنار گذشته اند. این اولین بار است که چنین پدیده یی را شاهد هستیم و این می تواند آزمونی بزرگ برای درک از چگونگی رفتار ماده تاریک باشد.»
در این تصویر علاوه بر هسته ماده تاریک، یک «منطقه نورانی» مشاهده شد که دارای گروهی از کهکشان ها است اما دارای ماده تاریک نیست یا مقدار آن کم است. به نظر می رسد در این تصویر ماده تاریک از کهکشان ها تفکیک شده است.
دکتر عارف بابول می گوید؛ «وجود این کهکشان ها که به تقریب خالی از ماده تاریک است در تضاد با درک فعلی ما از کیهان است. مدل استاندارد ما می گوید یک گروه خاص از کهکشان ها همانند این باید مقدار زیادی ماده تاریک داشته باشد. اینکه این کهکشان ها ماده تاریک ندارند، بیانگر چه چیزی است؟»
در خوشه گلوله که به نام lE۰۶۵۷-۵۶ مشهور است، طی برخورد از سرعت گاز داغ کاسته می شود، اما به نظر می رسد کهکشان ها و ماده تاریک بدون روبه رو شدن با سدی به راه خود ادامه می دهند. اما به نظر می رسد در Abell۵۲۰، همان گونه که انتظار داریم کهکشان ها در اثر برخورد، با سدی روبه رو نمی شوند، در حالی که مقدار چشمگیری از ماده تاریک همراه با گاز داغ در میان خوشه باقی مانده است.
مهدوی و همکارانش دو تفسیر را برای یافته هایشان ممکن می دانند که هر دو تفسیر با نظریه های کنونی ناسازگار است. تفسیر اول این است که کهکشان ها در مجموعه پیچیده یی از اثرهای گرانشی از ماده تاریک جدا شده اند. این تفسیر مشکل ساز است زیرا شبیه سازی های کامپیوتری نتوانسته است این اثر گرانشی را (که آنچنان قدرتمند است که توانسته چنین تفکیکی را موجب شود) به وجود آورد.
تفسیر دیگر آن است که ماده تاریک هم تحت تاثیر گرانش است و هم تحت تاثیر برهم کنش دیگری بین ذرات ماده تاریک که هنوز ناشناخته مانده است. پذیرش این تفسیر جالب نیز نیازمند فیزیک نوینی است، در عین حال آشتی دادن آ ن با نتایج رصدهای دیگر کهکشان ها و خوشه های کهکشانی (و از جمله خوشه کهکشانی گلوله که پیش از این ذکر شد) دشوار است.
پژوهشگران برای تایید و حل کامل مشکل هسته ماده تاریک Abell۵۲۰ درصدد کسب اطلاعات تازه از چاندرا و تلسکوپ فضایی هابل هستند. این گروه امیدوار است با رصدهای بیشتر راز این منظومه ها را کشف کند.

| فهیمه |




88/01/07

آیا ماده تاریک ستارگان اولیه را تقویت کرد؟

بر اساس مطالعه ی جدیدی دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که ممکن است اولین ستارگان که جهان اولیه را روشن می کردند توسط ماده تاریک تقویت می شده اند.محققان دانشگاه میچاگان ، این ستارگان اولیه را ستارگان تاریک می نامند و اظهار می کنند که حرارت و گرمای ماده تاریک ، انرژی لازم این ستارگان را به جای واکنش های هسته ای تأمین می کرده است.

تصویر 1:خوشه کهکشانی CI0024+17(ZwCI0024+1652) از نگاه دوربین هابل.

دانشمندان می گویند با توجه به تمرکز ماده تاریک در عالم اولیه ذرات فرضی با نام ویمپ ها (ذرات سنگین با تعامل ضعیف) درون ستارگان اولیه جمع شدند و و خود را برای تولید یک منبع حرارتی برای تقویت ستارگان ، نابود کردند.کاترین فریز و تیم وی اظهار داشتند:" ما رفتار ویمپ ها را در ستارگان اولیه مطالعه کردیم و دریافتیم که آنها می توانند اساسا تحول ستاره ای را تکمیل کنند.فرآورده های حاصل از نابودی ماده تاریک موجود در ستاره ها می تواند به دام بیفتد و انرژی لازم را برای گرم کردن ستاره و جلوگیری از رمبش(فرو ریختن) آن ذخیره کند."
فلسفه ی این بررسی و تحقیق این است که 95% جرم کهکشانها و خوشه های کهکشانی در قالب یک نوع ناشناخته از ماده و انرژی است.محققان همچنین می گویند : " اولین ستارگانی که در عالم شکل گرفتند ، یک مکان طبیعی برای جستجوی میزان نابودی ماده تاریک هستند.آنها دارای قرمز گرایی بسیار بالا هستند و زمانی شکل گرفته اند که عالم بسیار چگال تر از اکنون بوده است و در مرکز چگال هاله های ماده تاریک."
تمرکز ماده تاریک در آن زمان ، بسیار بالا بوده است و این بدین معناست که هر ستاره معمولی به طور طبیعی شامل مقادیر عظیمی از ماده تاریک بوده است.ستارگان تاریک با نابودی ذرات ماده تاریک که موجب آزاد شدن حرارت می شوند شکل می گیرند اما این تنها ویژه ستارگانی است که 400 برابر جرم خورشیدی هستند.به نظر می رسد که این امر امکان پذیر باشد زیرا ستارگانی که مقادیر کمتری ماده تاریک دارند با جاروب کردن ماده تاریک از فضای اطراف خود ، به طور طبیعی رشد خواهند کرد.ستارگان همچنان به رشد خود ادامه می دهند تا زمانیکه ماده تاریک برای تغذیه وجود دارد ، هنگامی که ماده تاریک به اتمام می رسد ، ستارگان می رمبند و به سیاهچاله تبدیل می شوند.
اگر آنها واقعا وجود داشته باشند ، ستارگان تاریک باید با تلسکوپهای آینده آشکار شوند و اگر آنها را بیابیم قادر به مطالعه ویمپ ها خواهیم بود و در واقع حضور ماده تاریک را می توانیم ثابت کنیم.

| فهیمه |




87/12/29

اجزای تشکیل دهنده ماده تاریک

 

 

ماده معمول

سيارات

ماده تاريك ممكن است از چيزهاي معمولي مثل جنس سيارات تشكيل شده باشد، ولي سياراتي مثل زمين به اندازه كافي جرم ندارند، پس ممكن است ژوپيترها تشكيل دهنده ماده تاريك باشند.

اما اين نظريه چندين مشكل دارد، اول اينكه ما فرض كرده ايم سيارات فقط در اطراف ستارگان شكل گرفته اند، بنا بر اين ستارگان به ميزان بسيار كمي جرم آن ها را بالا مي برند. با اين حساب امگا = 0.005 خواهد بود كه براي تشكيل دادن 88% جرم عالم كافي نيست.

دومين و مهمترين مشكل از تركيب هسته اي مهبانگ (big bang nacleosynthesis) ناشي مي شود. در لحظه تولد عالم وقتي مهبانگ رخ داد عالم ماده اي بسيار گرم تشكيل شده از انواع ذرات بود، در حالي كه عالم بزرگ و بزرگتر و به سردي مي گراييد ذرات ماده معمول مثل الكترون، نوترون و پروتون ها نيز سرد مي شدند و اتمهاي مواد موجود در عالم را تشكيل مي دادند. غالب اين اتمها مربوط به هليوم و هيدروژن هستند.

BBN يك تئوري موفق است كه نه تنها هيدروژن و هليوم را به عنوان بيشترين عناصر جهان معرفي مي كند بلكه نسبت آنها را نيز به درستي بيان مي كند.

اما مسئله اي وجود دارد. مقدار هر ماده اي كه تشكيل مي شود به ميزان ماده معمول تشكيل دهنده اتم (ماده بارنوييك) بستگي دارد و BBN مقدار اين ماده را براي عالم كنوني چيزي در حدود امگا = 0.1 پيش بيني مي كند.

بايد توجه كرد كه اين ميزان ماده بارنوييك براي مواد قابل مشاهده در عالم ما زياد است در نتيجه مقداري ماده معمول تاريك (از جمله سيارات و ستارگان سوخته) وجود دارد اما اين مواد نمي توانند توجيه كننده سرعت خوشه و منحني دوران آنها باشند.

ستارگان تاريك - ژوپيترها، كوتوبه هاي قهوه اي، كوتوله هاي سفيد

ماده معمول ديگري كه مي تواند تشكيل دهنده ماده تاريك باشد ستارگاني هستند كه جرم كافي براي سوختن و درخشان شدن ندارند- كوتوله هاي قهوه اي - يا ژوپيترها - ژوپيترها كوتوله هايي به مراتب (حدود 10 برابر) سنگين تر هستند و به صورت ستارگان بسيار كوچك و كم نور فعاليت دارند. اما اين احتمالات مثل سيارات در مقابل BBN با مشكل مواجه مي شوند و باز باريون كافي وجود ندارد. احتمال اين نيز مي رود كه نظريه BBN اشتباه باشد ولي چون اين نظريه تا كنون بسيار موفق بوده است به دنبال انتخاب هاي ديگري براي ماده تاريك هستيم.

ماده عجيب

اين ماده آنقدر ها هم عجيب نيست فقط ماده اي است كه الكترون، نوترون و پروتون ندارد. بسياري از چنين ذرات شناخته شده اند و چند مورد از آن ها در حد تئوري هستند تا بتوان مشكل ماده تاريك را حل كرد.

نوترينو ها

نوترينو ها ذرات بدون جرمي هستند كه وجودشان ثابت شده و لي دلايلي وجود دارد كه نشان داده گاهي اوقات جرم بسيار كوچكي دارند. در عالم مقدار بسيار زيادي از اين ذرات وجود دارد، با اين حال حتي يك جرم بسيار كوچك تر براي ماده تاريك پر اهميت است. جرمي به اندازه 1/5000 جرم الكترون، امگايي به اندازه 1 بدست مي دهد.

ويمپ ها (WIMPs)

بيشتر انتخاب هاي ماده عجيت در دسته ويمپ ها Weakly Interaching massive particles قرار مي گيرند. ويمپ ها دسته اي از ذرات سنگين هستند كه به سختي با ذرات ديگر واكنش مي دهند از اين ذرات مي توان در تراسنيو ها و آكسيون ها را نام برد.

اثبات وجود ماده تاريك

جاذبه دليل وجود ماده تاريك

وجود يك پديده را از دو روش مي توان اثبات كرد:مشاهده مستقيم پديده يا مشاهده تاثير آن بر پديده هايي كه راحت تر مشاهده مي شوند.

اين مطلب كه در آسمان شب چيزهايي هست كه به راحتي ديده نمي شود و هميشه مورد توجه بوده است. هنگام استفاده از تلسكوپ يا راديو تلسكوپ فقط اشيايي رصد مي شوند كه از خود نور يا امواج راديويي گسيل مي كنند. اما هر پديده اي اين خصوصيات را ندارد حتي سياره خودمان زمين نيز به علت تاريكي بيش از حد قابل مشاهده نيست.

خوشه هاي كهكشاني

مقدار قابل توجهي ماده در بررسي خوشه هاي كهكشاني وجود دارد كه ما نمي توانيم به آساني آنها را ببينيم. خوشه هاي كه از تجمع چند صد تا چند هزار كهكشان يا كهكشان هاي تك در فضا بوجود آمده اند. در دهه 1930، zwicky، Smith، دو خوشه تقريبا نزديك به هم Coma و Virgo را از لحاظ كهكشان هاي تشكيل دهنده و سرعت خوشه ها مورد بررسي قرار دادند، و سرعتي كه بدست آوردند چيزي بين 10 تا 100 برابر مقداري بود كه انتظار داشتند.

معني اين چيست؟ در يك گروه از كهكشان ها مثل خوشه تنها نيروي موثر بر كهكشان ها گرانش است و اين گرانش اثر كششي كهكشان ها بر يكديگر است كه باعث بالا رفتن سرعت آنها مي شود.

سرعت مي تواند مقدار ماده موجود در كهكشان را به دو طريق مشخص كند:

جرم خوشه ها

جرم بيشتر كهكشان باعث مي شود نيروي شتاب دهنده به كهكشان نيز بيشتر شود.

شتاب و سرعت خوشه ها

اگر شتاب يك كهكشان خيلي زياد باشد مي تواند از ميدان جاذبه خوشه خارج شود. اگر شتاب كهكشان بيش از سرعت فرار باشد، خوشه را ترك خواهد كرد.

به اين ترتيب همه كهكشان ها سرعتي پايين تر از سرعت فرار (گريز) خواهند داشت. و با اين نگرش مي توان جرم كل خوشه را حدس زد كه مقدار قابل توجهي از ميزان مشاهده شده است. با اين حال اين نظريه به علت اينكه مبني بر مشاهده بود و مشاهدات غالبا با اشتباه همراهند مدت طولاني مورد توجه قرار نگرفت.

هنگامي كه چيزي به وسعت يك خوشه كهكشاني نگاه مي كنيد با اينكه ممكن است سرعت ها زياد باشند در مقابل وسعت خوشه ها چيزي به حساب نمي آيند پس مشاهده مداوم يك خوشه در طي چندين سال تصوير يكساني از آن بدست مي دهد. ما نمي توانيم كهكشان هايي را كه بدون الگو حركت مي كنند با دقت ببينيم. پس يك كهكشان با سرعت زياد ممكن است از خوشه جدا شده باشد يا اصلا متعلق به خوشه نباشد. حتي ممكن است بعضي از كهكشان ها فقط مقابل كهكشان هاي ديگر در راستاي خط ديد آنها باشند. با اين حساب اين كهكشان گمراه كننده خواهد بود.

منحني حركت انتقالي كهكشان ها

دلايل قابل اعتماد تري در دهه 1970 در پي اندازه گيري منحني هاي دوران كهكشان ها ارايه شد. علت قابل اعتماد تر بودن آنها اين است كه اطلاعات موثق تري در مورد تعداد يشتري كهكشان دست مي دهند.

از گذشته مي دانستيم كه كهكشان ها حول مركز شان دوران دارند درست شبيه به چرخش سيارات به دور خورشيد و مانند سيارات از قوانين كپلر پيروي مي كنند. اين قوانين مي گويند سرعت چرخشي حول يك مركز فقط به فاصله از مركز و جرم موجود در مدار بستگي دارد.

پس با پيدا كردن سرعت چرخش يك كهكشان مي توانيم جرم موجود در كهكشان را محاسبه كنيم. همان طور كه در كناره هاي كهكشان ميزان نور به سرعت كم مي شود انتظار مي رود سرعت چرخش نيز پايين بيايد ولي اين اتفاق نمي افتد و سرعت در همان ميزاني كه محاسبه شده بود ثابت مي ماند و اين مطلب آشكارا نشان مي دهد در كناره هاي كهكشان جرمي وجود دارد كه ما نمي بينيم. اين آزمايش در مورد چندين كهكشان حلزوني - از جمله كهكشان راه شيري خودمان - انجام شده و هر بار به همين نتيجه رسيده است. و اين محكمترين و بهترين اثبات براي وجود ماده تاريك است

ميزان وجود ماده تاريك

چه ميزان ماده تاريك وجود دارد؟

كيهان شناسان ميزان موجود در عالم را با پارامتري به نام امگا مورد بحث قرار مي دهند. در يك عالم بسته يعني عالمي كه جرم آن در حدي است كه عاقبت در خود فرو مي ريزد امگا بيش از 1 تعريف مي شود. در يك عالم باز يعني عالمي كه تا ابد اجزاي آن در حال دور شدن از يكديگر هستند امگا كمتر از 1 است و يك عالم مسطح به طور ايده آل امگايي برابر 1 خواهد داشت.

ميزان ماده قابل مشاهده موجود در عالم در حدود 0.05 = امگا است و به هيچ وجه بيش از آن نمي باشند. نظريه پردازان مايلند امگاي عالم را چيزي 1 در حدود در نظر بگيرند به آن معني كه ماده تاريك 0.95 = امگا يا 95% عالم را تشكيل داده است.

اما در صورتي كه واقع بينانه تر نگاه كنيم مي بينيم كه دانشمندان دليلي براي بيشتر بودن اندازه امگا از 0.4 ندارند با اين حساب ميزان ماده تاريك 0.35 امگا خواهد بود كه 88% جرم عالم است.

مي بينيم كه 88% عالممان كاملا ناشناخته است.

به نقل از سي پي اچ تئوري

منبع : دانشنامه رشد


| فهیمه |




87/12/07

بازگشت پشه از فضا به زمین

متخصصان علوم فضایی با ارسال گونه ای خاص از پشه به محیط فضا به مدت 18 ماه و بازگرداندن آن به زمین دریافتند که این حشره با توجه به شرایط طاقت فرسا و کشنده خلا و سرما در فضا همچنان زنده بوده و قادر به حرکت دادن پاهای خود است.
 

متخصصان علوم فضایی با ارسال گونه ای خاص از پشه به محیط فضا به مدت 18 ماه و بازگرداندن آن به زمین دریافتند که این حشره با توجه به شرایط طاقت فرسا و کشنده خلا و سرما در فضا همچنان زنده بوده و قادر به حرکت دادن پاهای خود است.
به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان روسی نتیجه آزمایش خود را بر روی یک حشره در فضا اعلام کردند. این حشره به مدت 18 ماه در فضا به سر برده و پس از بازگشت به زمین زنده بوده و قادر به حرکت دادن دست و پای خود است.
 
پشه تحت آزمایش طی این دوره هیچ نوع غذایی دریافت نکرده و تحت تاثیر اختلافات شدید حرارتی از منفی 150 درجه تا 60 درجه سلسیوس بوده است. به گفته دانشمندان این پشه به منظور مطالعه و به درخواست موسسه علمی اختلالات  پزشکی و بیولوژیکی در خارج از ایستگاه فضایی بین المللی قرار داده شده است. این موسسه تاثیرات تشعشعات کیهانی را بر روی موجودات زنده مورد بررسی قرار می دهد تا مقاوت آنها را در این شرایط بسنجد.
 
حشره تحت مطالعه گونه ای خاص از پشه های آفریقایی است که تنها در مناطق مرطوب امکان رشد و نمو دارند. با این حال به دلیل کمبود بارش در آفریقا این حشرات با شرایط خشک این منطقه به خوبی تطبیق یافته اند.
 
در سال 2007 فضانوردان روسی ایستگاه استوانه ای خاکستری رنگ را که حاوی گونه هایی از سخت پوستان، باکتری ها و این پشه ها بود به خارج از ایستگاه فضایی ارسال کردند. پس از گذشت بیش از یک سال این استوانه به زمین بازگردانده شده و مطالعاتی بر روی آن انجام گرفت. به گفته متخصصان این آزمایش امکان مطالعه بر روی تاثیر شرایط سخت جوی و تشعشعات کیهانی را بر روی موجودات زنده به خوبی فراهم کرده است.
 
بر اساس گزارش زی نیوز، دانشمندان قصد دارند به منظور مطالعات بیشتر چنین آزمایشی را در قمر فوبوس- یکی از قمرهای مریخ- تکرار کنند تا به این شکل احتمال نجات و بازگشت این جانداران را به صورت دقیق تر مورد ارزیابی قرار دهند.

| فهیمه |






افلاک